Reva+veturo

Aus der Sammlung Nau Poetoj und selber Titel aber anderer Text als Nr. 133 in Nia Lingvo Esperanto

Karl Wanselow

Mit kleinen Änderungen auch in Heroldo de Esperanto, Nr. 4 (1053) 1946

REVA VETURO

Tra blua mar' vin portu la veturo De mia blanka vento-ŝvela velo. La direktilon turnu la devizo AI sorĉa malproksim' kaj aventuro, Al feliĉige nekonata celo, Al bordoj, kiujn serĉas la sopiro.

Malantau ni perdiĝas foraj mondoj, Kaj via belo kuŝas antau mi, Flor' admirinda. Nur la blankaj mevoj Nin akompanas kaj murmuraj ondoj Kaj la sopira, fluge ĉirkau ni Kunveturanta ar' de niaj revoj.

La nokto venas. Sur velur-ĉieloj Kovrantaj nin per senfinega spaco, Dum jam laciĝas nia vel-flugilo, Ekfloras pli kaj pli la oraj steloj. Ripozas forgesita nun, pro laco Glitinte el la man', la direktilo.

Sed la okuloj ĉiam plu senlime, La celon atendante, la beatan, Penetras tra la noktvualaj muroj. Serĉante malproksime - malproksime La landon feliĉige nekonatan De rev-misteroj kaj de aventuroj.