Elltomba+saluto

tocQuelle: http://www.cinquantini.it/esperant/kantoj/napolaj.html =Eltomba saluto= (Fenesta ca lucive, trad. Karl Vanselow)

Fenestro kara ne plu lumigata, vespero preterpasa kaj vespero, ne plu en vi sin montras la amata, ĉar Nina kuŝas en la tomba tero. Ŝi ploris, ĉar ŝi esti sola devis, do, Dio ŝin al la anĝeloj levis.

En la tombeja paco kaj trankvilo konsolon serĉas mi. Jen rava floro min salutanta kun radia brilo elkreskis el eltomba ŝia koro. Kaj pli kaj pli ekfloras ĝiaj ĉarmoj ju pli sur ilin gutas miaj larmoj.

=Santa Lucia= ( trad. Karl Vanselow)

Sur lunbrileta mar' en silento kun lula ondo ludas la vento: venu, atendas vin barketo mia: Sankta Luĉia, Sankta Luĉia.

Reva Napolo, floro ĉiela al enreviga sorĉo fabela, logas la noktsilent', mara magia, Sankta Luĉia, Sankta Luĉia.

Venu kaj ĝuu, kun dolĉa sento, sub orstelaro kaj lunarĝento la paradizon de feliĉdia, Sankta Luĉia, Sankta Luĉia.

='O sole mio= ( trad. Karl Vanselow) I. Ravas la suno en la ruĝ' vespera, antaŭ ol ĝi for en la nokton iras. Kiu ĝin vidas, tiu ĝin admiras pro ĝia belo reva supertera. Nur unu suno min ravas pli, la sun' plej bela ja estas vi, nur vi, nur sole vi, estu ĉiama suno por mi.

II. Pasos la nokto, kaj post gia fuĝo la suno ree lumos de l' ĉielo. Ĝi ravos nin per admirinda belo en plena pompo de l' matena ruĝo. Nur unu suno min ravos pli, la plej radia sun' estas vi, nur vi, nur sole vi, estu la sun' la sun' por mi.