La+plezura+marveturo

Dieses Gedicht bezieht sich, wie das vorhergehende 81) Memorigo auf den 27. Esperanto-Weltkongress in Italien 1935. Er fand in drei Städten (Florenz, Rom und Neapel, //FiRoNa-Kongreso//) statt und es konnte im Anschluss eine einwöchige Schiffsreise nach Tripoli (heute Libyen, damals in einer italienischen Kolonie) gebucht werden, die in Genua endete. Das Schiff mit dem Namen **Sinaia** war ein umgebautes Frachtschiff, das für die Evakuierung von Flüchtlingen umgebaut worden war. Mehr dazu in der [|Esperanto-Wikipedia] aus Ni a Lingvo Esperanto

82) La plezura marveturo Plezurego senkompara Vere estis, kredu gin, La Afrik-veturo mara En mil-naucent-tridek-kvin.

Ĉu jam estis iam tia Amuzega idili' Kia nia[| "Sina-i-a"] Kun la verda famili'?

EI tutmondaj kontinentoj Sub la flago de l' esper' Da geviroj multaj centoj Sin disigis de la ter'.

Por ke estu mi sincera, Diru tiu ĉi raport': Nia ŝipo estis vera Specimeno de komfort'.

Tre praktike en la lito Sen bezono de banuj' Oni sin en sia ŝvito Ee jam bani povis tuj.

Multe servis por amuzo Ejoj kun funela tro', Ĉar sin ligis kun la uzo Gimnastika malenu'.

Dum ĝojiga star-ekzerco Antau la manĝeja pord' Bonhumor' kaj rida serĉo Plialtiĝis ĝis rekord'.

Ĉiu babiladis ĝoje, Eĉ en sonĝo kaj ebri' Ĉiu-loke, ĉiu-foje Esperanton aŭdis mi.

Dum la danco kun inklinoj Al kares' lau mia gust' Ĉiulandaj belulinoj Premis sin al mia brust'.

Nokte mi ferdeken trenis La matracon al fraulin', Ĉar mi la felicon benis, Dum ŝi dormis gardi sin.

Estis krom la luna lumo Kaj enpensaj kisoj mil Paradiza bankostumo Tuta ŝia litkovril'.

Kun ronkado dormantara Kai mistera marmurmur' Estis flustro amo-para Nia nokt-orelplezur'.

Sed la sorĉa romantiko Venis al la pleja pIen' Ĉe apero de Afriko En radia sunmaten'.

Antaŭ nia ŝvito-guta Karavan' el trans la mar' Ĝoje dancis tuj la tuta Korve-nigra genegrar'.

Sonĝe min ankoraŭ gvidas Tra palmar' la fantazi'. Kaj eĉ la kamelojn vidas Mi ankoraŭ ĉirkau mi.

Mi ĉe ili resti revis, Tarnen - kia malplezur'! Nia ŝip' la ankrojn levis Por alnorda hejmvetur'.

Granda estis, dank' al Dio, De Neptuno la favor', Ĉar el nia familio Li neniun glutis for.

Eble eĉ per kelkaj idoj Pligrandigos nia ar', Ĉar en geedziĝ-avidoj Ardis pli ol unu par'.

Tre amataj ĉeestlntoj, Lau ĉi tiu melodi' Ĉe petolaj glasotintoj Faru mem da strofoj pli.

Kaj U-E-A, kara mia, Kore mi petegas vin, Baldaŭ per denova tia Ŝipvetur' ĝojigu nin.

(Laŭ la germana popolmelodio ,,Eine Seefahrt die ist lustig")